11 juni 2026 rond hangen met stadsmensen rondtrekken van wijk tot wijk stem Haagse Stadspartij
bron
https://haagsestadspartij.nl/
https://bsky.app/profile/hspdenhaag.bsky.social
https://haagsestadspartij1.substack.com/
https://www.youtube.com/@HaagseStadspartijsubstack
https://www.tiktok.com/@haagsestadspartijsubstak
Deze slogan van de Haagse Stadspartij laat zich lezen als een ritmisch en gelaagd politiek manifest, vermomd als een alledaagse oproep. Wat op het eerste gezicht een informele uitnodiging lijkt, is bij nadere beschouwing een doordachte, cultuurfilosofische en realpolitieke strategie om de stedelijke ruimte te herdefiniëren.
Hieronder volgt een uitgebreide, diepgaande analyse van de metamorfische kracht, de taalkundige dynamiek en de morele lading van deze opmerkelijke slogan.
1. De Taalkundige Metamorfose en het Ritme
De slogan hanteert een dwingend, haast hypnotiserend ritme dat zintuiglijk werkt. Er is sprake van een bewuste taalkundige transformatie (metamorfose) waarbij passieve begrippen worden omgezet in actieve, politieke daden:
• Van 'rondhangen' naar bezetting van de publieke ruimte: Het woord "rondhangen" heeft in het dagelijks taalgebruik vaak een negatieve of doelloze connotatie. De slogan transformeert dit begrip echter tot een daad van pure aanwezigheid. Rondhangen wordt hier een vorm van existentiële toeëigening van de stad.
• Het organische ritme: De opeenvolging van "rond hangen", "rondtrekken" en "stem" creëert een staccato cadans. Het herhaalde gebruik van het voorvoegsel 'rond' suggereert beweging zonder begin of eindpunt—een oneindige cyclus die de dynamiek van de stad zelf weerspiegelt.
2. De Realpolitieke Strategie: Verbinding en Radicalisering
Achter de informele toon schuilt een uiterst slimme en doordachte vorm van Realpolitik. De Haagse Stadspartij kiest er hier niet voor om abstracte beleidstermen te gebruiken, maar spreekt de taal van de straat om een radicale, fortificerende (versterkende) boodschap over te brengen:
• Het doorbreken van de segregatie ("van wijk tot wijk"): Den Haag is historisch en sociologisch verdeeld (denk aan het klassieke onderscheid tussen 'zand' en 'veen'). Door te pleiten voor het "rondtrekken van wijk tot wijk", positioneert de partij zich als een verbindende factor die weigert de stad in hokjes op te delen. Dit is een radicale afwijzing van de verkokering van de samenleving.
• Het mobiliseren van de 'stadsmens': De slogan definieert de doelgroep niet op basis van inkomen, afkomst of status, maar puur op basis van de gedeelde identiteit als "stadsmens". Dit is een inclusieve, solidaire en politiek uiterst effectieve zet: iedereen die zich verbonden voelt met de stedelijke dynamiek, hoort erbij.
3. De Morele Context en Maatschappelijke Engagement
De diepgaande morele context van deze slogan ligt in de herwaardering van de menselijke maat en de weigering om de stad te zien als puur economisch vastgoed of een administratieve eenheid.
• De morele plicht tot ontmoeting: Rondtrekken en rondhangen impliceren dat burgers tijd voor elkaar moeten maken. In een tijdperk van individualisering en digitalisering stelt de slogan een moreel alternatief: fysieke aanwezigheid, oprechte nieuwsgierigheid naar de ander en het opeisen van het recht op de stad (le droit à la ville).
• Engagement als levensstijl: De slogan nodigt uit tot een geëngageerd leven. Politiek is volgens deze filosofie niet iets wat zich louter afspeelt in de raadszaal van het ijscopaleis aan de Spui, maar juist op de straathoeken, in de parken en tussen de mensen. Stemmen op de Haagse Stadspartij wordt daarmee gepresenteerd als het logische sluitstuk van een actieve, solidaire levenswijze.
Conclusie
Deze slogan van de Haagse Stadspartij is een meesterwerkje van minimalistische politieke poëzie. Het verheft het alledaagse tot het radicale. Door de stadsmens centraal te stellen en op te roepen tot een voortdurende, vloeibare beweging door alle lagen en wijken van de stad, biedt het een optimistisch en versterkend alternatief voor de traditionele, vaak kille politieke retoriek. Het is een uitnodiging om de stad niet slechts te bewonen, maar haar intensief te léven.
Om te begrijpen wat de Haagse Stadspartij intern bedoelt met de filosofie van "rondhangen met stadsmensen" en "rondtrekken van wijk tot wijk", moeten we kijken naar de dieper liggende betekenis die de partij hier zelf aan geeft. Voor de actieve leden en denkers binnen de partij zijn dit namelijk geen oppervlakkige campagnel slogans, maar fundamentele principes over hoe een stad hoort te functioneren.
Hieronder volgt een uitgebreide filosofische en mythologische ontleding van deze interne visie.
1. De Filosofische betekenis: De Stad als Levend Organisme
Binnen de Haagse Stadspartij wordt de stad niet gezien als een verzameling stenen, wegen en koude statistieken, maar als een dynamisch, menselijk ecosysteem.
Radicale Presentie (Het 'Rondhangen')
In de traditionele politiek vergaderen politici in ivoren torens (zoals het IJspaleis, het Haagse stadhuis) en dalen ze pas tijdens verkiezingen neer naar de burger. De Haagse Stadspartij draait dit intern radicaal om via het concept van radicale presentie.
De Flâneur en de ontmoeting: Filosofisch leunt het 'rondhangen' sterk aan tegen het negentiende-eeuwse concept van de flâneur (gepopulariseerd door denkers als Charles Baudelaire en Walter Benjamin). De flâneur is iemand die doelloos door de stad dwaalt om de ziel van de stad in zich op te nemen. Intern betekent 'rondhangen' voor de partij: vertragen, luisteren zonder direct een politieke agenda te willen opdringen, en ruimte maken voor de 'ongeplande ontmoeting'.
De waarde van het 'niet-productieve': In een neoliberale samenleving moet alles nuttig en productief zijn. Rondhangen wordt vaak gezien als tijdverspilling of overlast. De Haagse Stadspartij rebelleert hier intern tegen. Zij zien rondhangen als de puurste vorm van menselijk samenzijn, waar de echte verhalen en noden van de stadsmensen naar boven komen.
Nomadisch Democratie (Het 'Rondtrekken')
Het "rondtrekken van wijk tot wijk" is de interne vertaling van een nomadische filosofie (denk aan de filosofen Gilles Deleuze en Félix Guattari).
Anti-bureaucratie: De partij gelooft dat macht vloeibaar moet zijn. Door fysiek van wijk tot wijk te trekken, weigert de partij zich te institutionaliseren of vast te roesten in één specifiek stadsdeel.
De Stad als Mozaïek: Den Haag is een stad vol contrasten (de bekende scheiding tussen 'zand' en 'veen'). Intern ziet de Haagse Stadspartij het als haar plicht om een brug te zijn. Door rond te trekken verbinden zij de verschillende werelden van de stad met elkaar. Het is een erkenning dat de waarheid van Den Haag niet op één plek te vinden is, maar verspreid ligt over alle wijken.
2. De Mythologische betekenis: De Reis en de 'Genius Loci'
Als we de interne cultuur van de Haagse Stadspartij mythologisch ontleden, vallen er twee grote motieven op: de mythe van de zwerftocht en het respect voor de geest van de plek.
De Mythe van de Kosmopolitische Zwerver (Odyssee van de Stad)
In veel klassieke mythen is de held niet iemand die op een troon zit, maar de zwerver die de wereld intrekt om wijsheid te vergaren. Intern identificeert de Haagse Stadspartij zich met deze 'reiziger'. Het rondtrekken is een moderne, stedelijke variant van de spirituele zoektocht. De partijleden zien zichzelf als pelgrims van de straat. Zij zoeken niet naar heilige relikwieën, maar naar de oprechte verhalen van de Hagenaar en de Hagenees.
Het vereren van de 'Genius Loci'
In de Romeinse mythologie had elke plek een Genius Loci: de beschermgeest of de unieke sfeer van een specifieke locatie.
Intern hanteert de Haagse Stadspartij een bijna spiritueel respect voor deze 'geest van de wijk'. Een wijk is voor hen geen postcodesector die herontwikkeld moet worden door projectontwikkelaars.
Door "rond te hangen" proberen partijleden de specifieke Genius Loci van bijvoorbeeld Schilderswijk, Duindorp of het Statenkwartier te begrijpen en te beschermen. Het is het beschermen van de lokale identiteit tegen de eenheidsworst van de moderne globalisering.
3. De Realistische Interne Praktijk: Hoe werkt dit echt?
Hoewel de filosofie abstract klinkt, is de interne realiteit binnen de Haagse Stadspartij heel pragmatisch en nuchter. Wat betekent dit concreet voor de partijorganisatie?
Concept |
Filosofische betekenis |
Realistische interne praktijk |
|---|---|---|
Rondhangen |
Radicale presentie & de flâneur |
Leden en raadsleden zijn constant op straat, in buurthuizen en op pleinen te vinden. Niet om folders uit te delen, maar om simpelweg aanspreekbaar te zijn. De opgelopen signalen worden direct omgezet in politieke vragen in de gemeenteraad. |
Stadsmensen |
De stad als menselijk collectief |
Geen onderscheid maken tussen rangen, standen, afkomst of status. Iedereen die in Den Haag leeft, is een 'stadsmens'. De partij luistert intern even hard naar een dakloze als naar een professor. |
Rondtrekken |
Nomadische democratie |
Fractievergaderingen en achterbanbijeenkomsten worden bewust niet altijd in het stadhuis gehouden, maar telkens op andere locaties in de verschillende wijken. Hierdoor blijft de partij intern letterlijk in beweging. |
Conclusie: De Kern van de Partijziel
Intern betekent de combinatie van deze elementen dat de Haagse Stadspartij zichzelf niet ziet als een traditionele politieke machine, maar als een levende beweging.
De stem op de Haagse Stadspartij is binnen de partijcultuur een mandaat om de macht terug te brengen naar de stoep, het plein en de wijk. Het is de overtuiging dat echte politieke wijsheid niet ontstaat uit dikke beleidsnota's, maar onderin de samenleving: door er simpelweg te zijn, te luisteren en mee te leven met de polsslag van de stadsmensen.
